Jako że oboje z Tomciem reprezentujemy podlasko-lubelskie klimaty i mieszkamy na słynnym podwarszawskim słoikowie, to słoików w naszym domu nie może zabraknąć :) Znaczna część z nich w postaci marynat, pikli i kiszonek pokonuje weekendowe trasy, zasilając mikro spiżarkę naszego M, ale są też takie, które aż niecierpliwią się, by wybrać się w przeciwną stronę i zabrylować na stołach w naszych rodzinnych stronach. Wszak nie można takich dobroci trzymać tylko dla siebie. Niech ruszają w świat i cieszą podniebienia innych.
Czym jest słoikowa domowa wędlina? To coś pośredniego pomiędzy kiełbasą a mielonką (właściwie, gdyby zmielić mięso, to można by było uznać ją za mielonkę). Jedno jest pewne: jest pyszna, aromatyczna i do tego okryta lekką galaretką.
Przygotowanie wcale nie jest skomplikowane i nie zajmuje zbyt wiele czasu poza trzykrotnym gotowaniem (ale przy tym właściwie nie wykonujemy żadnej pracy, tylko odmierzamy czas). Musicie też pamiętać, żeby wybierać jak najszersze słoiki. Ja zrobiłam w takich po dżemie i jest lekki problem z wyjęciem mięsa, ale przecież można też wyjadać prosto ze słoika.
